LIBERARE

Deze werken zijn gemaakt met zogenaamde ‘herstelsteken’, ook bekend als Boro in het Japans. De reparaties blijven zichtbaar en tonen imperfectie, tijdelijkheid en incompleetheid, waarin ook schoonheid schuilt.

Het fascineert me hoe vaak situaties tegengesteld zijn. Het lijkt alsof er altijd een spanning bestaat tussen conflicterende belangen. Wanneer je ergens naartoe gaat, sluit je andere opties uit, maar als je ervoor kiest om alleen te zijn, besef je ook het gemis van anderen. Ik vind deze dualiteit ook terug in de natuur. Mensen genieten van de schoonheid en stilte ervan, maar tegelijkertijd is het vreemd omdat elke stap die we zetten een verstoring van de natuurlijke harmonie veroorzaakt. Er is iets onherroepelijks aan deze keuzes; het lijkt alsof er meer vrijheid te voelen is vóór de keuze dan erna. Keuzes lijken de weg terug naar hoe het was af te sluiten, nietwaar? Is er een manier waarop ik kan herstellen wat is verstoord? Als het om de natuur gaat, kan ik het dan herstellen en verlossen van de verstoring?

These works are created with so-called ‘repair stitches’, also known as Boro in Japanese. The repairs remain visible, showcasing imperfection, temporariness, and incompleteness, within which beauty also resides.

It fascinates me how often situations are contradictory. It seems like there’s always a tension between conflicting interests. When you go somewhere, you exclude other options, but when you choose to be alone, you also realize the absence of others. I find this duality also present in nature. People enjoy its beauty and silence, yet it’s strange because every step we take disrupts the natural harmony. There’s something irreversible about these choices; it seems like there’s more freedom to feel before the choice than after. Choices seem to close off the path back to how it was, don’t they? Is there a way I can restore what has been disrupted and redeem from the disturbance?

click to zoom